Z lekkim poślizgiem zaczął się rok akademicki na Uniwersytecie. Pierwsze zajęcia w najbliższy weekend.
Obecnie mam, więc dwie uczelnie:

• Studia magisterskie na Uniwersytecie Wrocławskim: Ekonomia
• Studia podyplomowe na Politechnice Wrocławskiej: Zarządzanie jakością

Zajęcia na obu uczelniach odbywają się w trybie zaocznym. Miałem pewną świadomość, że jakieś zazębienia będą. Nie zdawałem sobie jednak sprawy, że tak bolesne. Już za kilka dni stanę przez dylematem. Egzamin, który samodzielnie pisany nie będzie niczym przyjemnym, czy też bieganie za czwórką trójką ćwiczeniowców i zaliczanie nieobecności na ćwiczeniach.

Po wpisaniu zajęć do kalendarza wynika, że przez najbliższe miesiące wszystkie weekendy mam szczelnie wypchane. Nawet z soboty i niedzieli po sylwestrze nie skorzystam. Niemniej propozycje spotkań można mi swobodnie wysyłać. Lubię czasem komuś odmówić. :)

Piękne jest jednak to, że zajęcia na uczelni zwykle mi się podobają. Jest to pewne wyrwanie z trybu dom/praca. Gdyby jeszcze nie trzeba było pisać prac dyplomowych to byłoby wspaniale. Nawet egzaminy byłbym wstanie przełknąć.

Dyplomy

Czasami człowiek pochwalić się musi, inaczej się udusi. :)

Takie słowa słyszę od Matka ilekroć go widzę, słyszę lub czytam. Zawsze robię się lekko speszony, a zarazem podbudowany. Może, dlatego tak bardzo lobię towarzystwo tego wesołego gościa.

Źródło: Wykop.pl

„Napisałem dłuższy list, ponieważ nie miałem czasu, żeby go skrócić.” – Blaise Pascal

Chyba muszę popracować nad swoimi e-mailami. Czasami są zbyt rozwlekłe, nie ujmując sedna sprawy. Trzeba, bowiem pamiętać złotą zasadę życia w biurze, „nikt nie czyta długich tekstów”.

Nie ma jednej słusznej drogi, Brian Keith Voiles w swoim wywiadzie przekonuje nas, że kochamy czytać. Teskt czym dłuższy tym lepszy.  Czy jest jakiś złoty środek?

Szersza dyskusja na temat zależności między długością listu, a spódniczki na Glodenline.pl.

Osobiście uważam, że ilość nie przekłada sie na jakość.